Από την εποχή που για πρώτη φορά κατοικήθηκε η Πελοπόννησος ως σήμερα, ήταν πάντοτε ένας ζωτικός χώρος της ελληνικής γης. Δεμένη με την υπόλοιπη χώρα αλλά με έντονα δικό της χαρακτήρα και γεωγραφική διαμόρφωση, που ευνοούσε μια πολύμορφη ανάπτυξη του πολιτισμού, χωρίς όμως αυτός να χάνει την ενότητά του, υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα κέντρα, όπου ο ελληνικός πολιτισμός δημιουργήθηκε και διατηρήθηκε γνήσιος για αιώνες.

Κάθε περιοχή της Πελοποννήσου από την αρχή είχε τα ιδιαίτερα εκείνα γνωρίσματα που χαρακτήρισαν τη ζωή και την τέχνη της στους αιώνες που ακολούθησαν. Η Αργολίδα και η Κορινθία σε άμεση επαφή με την ελληνική θάλασσα, που τις ένωνε με την ανατολή ήταν πάντοτε εκείνες οι περιοχές όπου οι καινούργιες ιδέες έπαιρναν χαρακτήρα ελληνικό και εξελισσόταν διαρκώς σε νέες μορφές πολιτισμού.

            

Η Αρκαδία, όπου κατά την αρχαιότητα οι κάτοικοι της θεωρούνταν οι πρώτοι κάτοικοι της πελοποννήσου, απομονωμένη στα βουνά της δημιούργησε το δικό της κόσμο και έμεινε πιστή στις δικές της παραδόσεις. Η Μεσσηνία ανήκει στις περιοχές εκείνες που κατοικήθηκαν από την προϊστορική εποχή και παρουσίασε σημαντική οικιστική και πολιτιστική ανάπτυξη κατα την μυκηναϊκή εποχή. Η Λακωνία τέλος ή αλλιώς "Εκατόμπολις", όπως ονομαζόταν στα αρχαία χρόνια για τις πολυάριθμες πόλεις της, είχε από πολύ νωρίς επαφές με την Κρήτη υπήρξε κέντρο μυκηναϊκό και τα εργαστήριά της έγιναν ονομαστά κατά την αρχαϊκή εποχή δεχόμενα έντονα τις ιωνικές επιδράσεις.

Κατά την τελευταία περίοδο των προϊστορικών χρόνων την Υστεροελλαδική ή Μυκηναϊκή εποχή (1600 - 1100 π.Χ.), η Πελοπόννησος έφτασε σε υψηλό επίπεδο πολιτισμού και έγινε ουσιαστικά το κέντρο του ελληνικού κόσμου.

       

Η τελευταία φάση της εποχής αυτής (1400 - 1100 π.Χ.) ήταν η περίοδος της μεγάλης ακμής με την οργάνωση των πόλεων και των ανακτόρων, την ανάπτυξη της γραφής και τις μνημειακές μορφές της τέχνης.


Κατά την πλοήγηση στην ιστοσελίδα ο αναγνώστης μπορεί να βρει τα σημαντικότερα πολιτιστικά στοιχεία της Περιφέρειας Πελοποννήσου στην ενότητα  Αξιοθέατα και Μνημεία: